งูพังกา

งูพังกา หรืองูเขียวหางไหม้ลายเสือ ชื่อพังกา มาจากที่อยู่อาศัยของมัน คือป่าพังกา ส่วนชื่องูเขียวหางไหม้ ไม่ได้มาจากสีเขียวที่ชัดเจนแต่เพราะเป็นงูในกลุ่มเดียวกับงูเขียวหางไหม้ พวกมันมีลำตัวด้านบนสีเขียวอมเหลือง หรือน้ำตาลอมม่วง ลำตัวมีจุดสีดำกระจายทั่ว หัวโตรูปสามเหลี่ยมใหญ่กว่าคอ เกล็ดมีลักษณะเป็นตุ่มเล็ก ๆ มีสันคมชัด ลำตัวป้อมหนา หางสามารถยึดเหนี่ยวเกี่ยวพันได้ดี 

เป็นงูพิษที่มีพิษรุนแรงมีผลต่อระบบเลือด เมื่อจะสู้กับศัตรูจะสั่นหางขู่และฉกกัดอย่างรวดเร็ว ออกหากินในเวลากลางคืน เมื่อน้ำลงจนพื้นดินพ้นน้ำก็มักจะลงมาหากินในระดับพื้นหรือใกล้พื้น แต่ถ้าน้ำท่วมพื้นก็นอนรอเหยื่อบนต้นไม้ 

อาหารของงูพังกา ได้แก่ สัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็ก กบ ปลา สัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ รวมทั้งงู และงูพังกาด้วยกันเอง นับเป็นนักล่าที่มีความจำเพาะเจาะจงต่อพื้นที่ป่าชายเลน

อาศัยบนต้นไม้เป็นพุ่มเตี้ย ๆ ตามป่าชายเลน หรือตามริมฝั่งคลองที่ติดกับทะเล พวกมันเป็นที่นิยมในหมู่ของผู้เลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน