แสมขาว

เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง-ใหญ่ สูง 8 - 20 เมตร ไม่มีพูพอน ลำต้นแตกกิ่งระดับต่ำ เรือนยอดค่อนข้างกลม แผ่กว้าง หนาทึบ กิ่งห้อยลง เปลือกเรียบ สีเทา ถึงดำ มักจะมีสีสนิมเกิดจากพวกเชื้อราติดตามกิ่งและผิวของลำต้น มีรากหายใจรูปคล้ายดินสอยาว 15-30 เซนติเมตร เหนือผิวดิน หนาแน่นบริเวณโคนต้น

ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก แผ่นใบรูปใบหอกแกมรี หรือรูปใบหอกแกมขอบขนาน ขนาด 2 - 5 x 5 - 16 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ถึงเรียวแหลม ฐานใบแหลม ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน ด้านท้องใบมีขน ยาวนุ่ม สีเทาอ่อน หรือสีเทาเงินถึงสีออกขาว แผ่นใบเมื่อแห้งจะเป็นสีดำ ก้านใบยาว 1 - 2 เซนติเมตร

ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง หรือง่ามใบใกล้ปลายกิ่ง เป็นช่อเชิงลด ยาว 3 - 8 เซนติเมตร มีขนยาวนุ่มสีน้ำตาลเหลืองหม่นปกคลุม ดอกมีขนาดเล็ก ดอกย่อยไม่มีก้านดอก เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.4 - 0.6 เซนติเมตร กลีบเลี้ยง 5 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ ยาว 0.2 - 0.3 เซนติเมตร โคนกลีบติดกัน สีเหลืองส้ม เกสรเพศผู้ 4 อัน ออกดอกระหว่างเดือนมกราคม – เมษายน

ผล รูปคล้ายพริก หรือรูปไข่ เบี้ยว แบน ขนาด 1.5 - 2 x 2.5 - 4 เซนติเมตร ปลายผลมีจะงอย เปลือกอ่อนนุ่มสีเหลืองอมเขียว มีขนยาวนุ่มสีเขียวอ่อน ผลแก่เปลือกจะแตกด้านข้างตามยาวผล และม้วนเป็นหลอดกลม แต่ละผลมี 1 เมล็ด เป็นไม้เบิกนำที่ขึ้นได้ดีในพื้นที่ดินเลนอ่อนที่ระบายน้ำดี ส่วนมากจะอยู่ในป่าเลนด้านนอกสุด ส่วนที่ติดกับทะเล เป็นไม้ที่ช่วยให้มีการตกตะกอน ทำให้เกิดแผ่นดินงอก ใช้ประโยชน์ด้านสมุนไพรเช่นเดียว กับแสมดำ

สรรพคุณ แก้ท้องร่วง แก้กษัย ช่วยสมานแผลในปาก แก้พิษจากสัตว์น้ำทุกชนิด โดยเฉพาะปลามีพิษจากทะเล เป็นยาขับเลือดเสียของสตรี

วิธีการปรุงยา 

เนื้อไม้ ต้มเป็นยาหม้อดื่มแก้ท้องร่วง

เปลือก ต้มผสมเกลือ อมเพื่อสมานแผลในปาก

ก้านและใบ เผารมควัน แก้พิษจากสัตว์น้ำทะเล

แก่น ใช้ต้มน้ำ ดื่มแก้ลมในกระดูก แก้อาการท้องร่วงแก้กษัย รักษาอาการประจำเดือนมาไม่ปกติ นำมาต้มหรือรับประทานกับแก่นแสมสาร (ขี้เหล็กป่า) ใช้เป็นยาขับเลือดเสียของสตรี